Skoða leka innherjaupplýsinga úr Ráðhúsinu

Greinin byggir á vel skilgreindum frumheimildum: bréfi regluvarðar Reykjavíkurborgar frá 5. maí og bókun meirihlutans á fundi borgarráðs. Tilvitnað er beint í texta bréfsins og vitnað til Heimildarinnar sem þess fjölmiðils sem greindi fyrst frá málinu; þar er uppruni heimildakeðjunnar gagnsær. Listatala þeirra sem höfðu aðgang að gögnunum er nytsamleg og gefur lesandanum sjálfstætt efni til mats. Hins vegar skortir nokkuð á jafnvægi. Enginn fulltrúi minnihlutans í borgarráði fær orð sín höfð, þótt listinn yfir aðgangshafa nái til borgarfulltrúa beggja hliða; einungis bókun meirihlutans er rakin. Sömuleiðis er engin viðbrögð frá Morgunblaðinu, sem nefnt er sem móttakandi lekans, eða frá fjármálaeftirliti Seðlabankans um hvort þar sé rannsókn hafin. Þetta eru sjónarmið sem blaðamaðurinn hefði átt að leita eftir, enda snýst málið að miklu leyti um pólitískt álitaefni um það hver hafi lekið, og svör úr þessum áttum hefðu styrkt fréttina verulega. Framsetningin er yfirvegað og lýsandi fremur en túlkandi, sem er styrkleiki.