Valda­tafl og viðskiptapólitík í lagareldi

Greinin er birt sem skoðanagrein og höfundur er skýrt nafngreind sem þingmaður Samfylkingarinnar, sem er til fyrirmyndar í gagnsæi. Útflutningsgögnin sem vísað er til eru sannreynanleg í opinberum útflutningsskýrslum og auðlindagjaldatölurnar má staðfesta í lögum og reglugerðum; þannig er tölulegi grunnurinn traustur. Rökfærslan er samfelld og greinargóð: höfundur lýsir vandanum, frumvarpinu og því sem hún telur hafa gengið úrskeiðis. Á hinn bóginn ber að nefna að þetta er grein frá aðalarkitekti frumvarpsins sjálfs, og greinin litast að sjálfsögðu af þeirri staðreynd. Fullyrðingin um að „gamaldags viðskiptapólitík innan efsta lagsins í sjávarútvegi" hafi ráðið för er hvorki studd nafni né skjali, heldur er vísað til ónafngreindra þingmanna úr stjórnarandstöðu. Lesandinn fær ekki að heyra sjónarmið þeirra sem stöðvuðu frumvarpið, né rök þeirra. Þetta er ásættanlegt í skoðanagrein, en dregur úr sannfæringarkrafti rökstuðningsins. Sem heild er þetta vel unnin pólitísk greinargerð, en einmitt vegna þess hversu djúpt höfundur er í málinu hefði enn sterkari grein viðurkennt sérstaklega hvaða gagnrýni á frumvarpið hún telur ástæðulausasta, í stað þess að teikna andstæðinga eingöngu sem sérhagsmunaaðila.