Vilja verja pláss ís­lenskra sjó­manna

Greinin nær að gefa báðum deiluaðilum rödd, sem er grundvallaratriði í fréttum um verkfall. Formaður Sjómannafélags Íslands fær beinar tilvitnun í samtali við fréttastofu, tilkynning Eimskips er vitnuð og forstjóri Eimskips kemur einnig að orði, þótt síðastnefnt sé tekið úr viðtali við mbl.is frekar en eigin skýrslugjöf. Þetta vekur spurningar um hversu mikið er upprunalegt efnissöfnun af hálfu blaðamanns gagnvart Eimskip; meira virðist byggt á tilkynningu fyrirtækisins og viðtali annars fjölmiðils en eigin samtali. Frá sjónarhóli jafnvægis hallar greinin nokkuð að stöðu sjómannafélagsins. Bergur Þorkelsson fær víðtækan vettvang til að útskýra kröfur sínar og rammasetja deiluna sem baráttu um vernd íslenskra sjómanna, og fyrirsögnin endurspeglar beint orðalag hans. Eimskip fær aftur á móti aðallega rými til að tjá sig um tjón og áhrif verkfallsins, ekki til að svara efnislegum fullyrðingum um uppsögn áhafnar eða fjölda skipa með íslenskri mönnun. Fullyrðing Bergs um að aðeins þrjú af níu skipum séu mönnuð íslenskri áhöfn stendur án mótvægis frá Eimskip. Forstjórinn nefnir „blandaðan flota" en greinin útskýrir ekki hvort tölur Bergs standist eða hvernig Eimskip svarar þeim. Þetta er greinileg veikleiki sem dregur úr upplýsingagildi fréttarinnar. Jafnframt hefði mátt nefna hvort Samtök atvinnulífsins hafi tjáð sig sérstaklega um efniskröfurnar, ekki eingöngu sem formlegan samningsaðila.