Nýtt námsefni óaðgengilegra en gömlu bækurnar

Greinin hefur nafngreinda heimildamenn og vísar til opinberra gagna, sem er vel gert. Þórdís Jóna Sigurðardóttir, formaður Miðstöðvar menntunar og skólaþjónustu, er aðalheimild og hennar sjónarmið fá langmest rými. Fullyrðingin um að sama krónutala fari til námsgagna nú og þegar umsjón skóla fór til sveitarfélaga, ásamt 284,4% verðlagshækkun, er afar nákvæm tala sem erfitt er að sannreyna innan fréttarinnar sjálfrar; hér hefði átt að vísa beint í fjárlög eða opinber gögn. Fundargerð Skóla- og frístundaráðs frá 22. júní er góð viðbót sem heimild, og tilvísun í alþjóðlegar rannsóknir styrkir samhengið, þótt ekki sé vísað til þeirra að nafni. Áberandi veikleiki er skortur á jafnvægi: engum fulltrúa ríkisstjórnar eða menntamálaráðuneytis er gefinn kostur á að svara gagnrýninni. Þegar grein leggur þetta mikla áherslu á fjárskort frá hinu opinbera er eðlilegt að spyrja stjórnvöld hvers vegna fjármagn hefur ekki aukist. Án þess sjónarhorns verður fréttaflutturinn einhliða, þótt hann sé ekki villandi. Framsetningin er skýr og efnið mikilvægt, en ein rödd ræður flutningnum.