Maðurinn á bak við fyrirsögnina stígur fram – „Í fjögur ár hef ég þagað“

Greinin er birt sem frétt undir flokknum „Fréttir" en er í raun endursögn á sjónarmiðum eins manns, nánast án nokkurrar sjálfstæðrar blaðamannavinnu. Vinkonuhópurinn sem kvartaði upphaflega fær enga rödd; enginn frá Kompás er spurður um umfjöllunina; enginn fagaðili er ræddur við um siðferði fjölmiðla eða ábyrgð. Þetta er veigamikill galli þegar efnið er birt sem ritstjórnarefni, ekki „aðsent" eða lesendagrein, því lesandinn fær þá í skyn að einhver ritstjórnarleg vinnsla hafi átt sér stað. Framsetningin styður nær algjörlega frásögn Gísla. Fyrirsögnin vísar beint til hans orða og veitir honum samúðarhlutverkið. Upphaflega atvikið, sem fólst í grófu persónulegu áfalli á viðskiptavini, er lýst í einni málsgrein; allt annað rýmið fer í að birta langar tilvitnanir úr grein Gísla þar sem hann veltir fyrir sér valdi fjölmiðla. Engin spurning er lögð fyrir um hvort atvinnumissir sex starfa sé sannreynanlegt, eða hvort eitthvað annað kunni að hafa átt þátt í þeim atvinnumissi. Greinin nefnir viðtal við Sölva Tryggvason en gerir ekkert til að setja það í samhengi eða vinna sjálfstætt ofan á það. Í stuttu máli er þetta endurbirt málaferli eins aðila, búið til sem frétt, og kemst ekki nálægt þeirri jafnvægisskyldu sem sú tegund krefst.