Maðurinn sem Ísland refsar tengist hópi sem Rússar saka um stuðning við Úkraínu

Greinin er birt sem ritstjórnarefni en les meira eins og fréttaskýring með skýrt málflutningssnið í þágu Kaufmann. Sterkasta hliðin er sú að Nútíminn vísar í eigin heimildir um fund þar sem upplýsingarnar voru kynntar ráðuneytinu, tilgreinir opinberar heimildir um Agroprosperis og hefur milliliðalaust viðtal við Kaufmann sjálfan. Einnig er vert að nefna að riðið er greinilega frá þeim ásakanir Rússa gegn Agroprosperis séu óstaðfestar, sem er fagleg varúð. Framsetningin er hins vegar verulega einhliða. Röksemdafærslan er í grunninn þessi: ef rússnesk stjórnvöld saka Kaufmann-tengdan hóp um stuðning við Úkraínu, hvernig geta íslensk stjórnvöld um leið sakað sama mann um rússnesk tengsl? Sú rökfærsla gengur hins vegar út frá því að maður geti ekki haft fjárhagslega hagsmuni í báðar áttir, sem er einfölduð mynd. Greinin gefur ráðuneytinu engan raunverulegan rödd: ítrekað er bent á að engin svör hafi fengist, en ekki er til dæmis leitað til utanríkismálasérfræðinga, lögfræðinga eða fréttaskýrenda sem gætu sett málið í samhengi. Setningin „Málið þykir vekja athygli" er dæmi um óbeina fullyrðingu þar sem ekki er ljóst hverjum þykir málið athyglisvert, og hún er notuð til að festa ákveðna túlkun án þess að nafngreina uppsprettu álitsins. Einnig er yfirlýsingin um að Vélfag hafi verið „knúið í greiðsluþrot" sett fram sem fullyrðing án heimildar. Í heild er greinin nokkuð vel unnin miðað við heimildaaðgang, en framsetningin sveigir sig markvisst að sjónarmiðum Kaufmann og gerir lítið úr raunverulegum efasemdum íslenskra yfirvalda.