Segir merkilegt að einkaskilaboð séu rædd á Alþingi
Frétt Vísis dregur saman umræðu tveggja þingmanna á Sprengisandi um umdeild skilaboð sem fyrrverandi mennta- og barnamálaráðherra fékk frá aðstoðarmanni sínum. Báðar fylkingar fá orðið með beinum tilvitnunum, en sá sem ásakanirnar beinast að fær ekkert svar.
Tvær nafngreindar heimildir, beinar tilvitnanir úr tilgreindum þætti og sjónarmið úr tveimur ólíkum þingflokkum: grunnurinn er í lagi og lesandinn getur sannreynt hvaðan orðin koma.
Þyngsta gallinn er þriðji aðilinn. Stefán Vagn lætur falla að það sé „grafalvarlegt mál“ hafi aðstoðarmaðurinn sent póstinn án umboðs. Þar er borin fram ásökun um alvarlegt brot í starfi á einstakling sem, þótt ónefndur í fréttinni, er auðgreinanlegur í opinberri umræðu. Hún fær hvorki orðið né er þess getið að eftir svörum hafi verið leitað. Það er ekki smávægilegt frágangsmál heldur grundvallarregla.
Samhengið er líka óþarflega þunnt. Innihald skilaboðanna, „afsögn eða stríð“, er sett fram sem staðreynd án tilvísunar í hvar þau birtust, þótt fréttin sjálf byggi á því að þau hafi farið í alla fréttamiðla. Tilvísun í upprunalega birtinguna hefði kostað eina setningu.
Umræðuþátturinn er auk þess á sömu miðlasamstæðu og fréttin; það er innanhússefni endurunnið, ekki sjálfstæð heimildavinna.
