Viðbrögð við kosningum í borginni: Gleði og svekkelsi, síðbuxur Ólafs vekja athygli og hvað með næstu kosningar?

Greinin er birt sem ritstjórnarefni undir fréttaflokki, en er í raun safn af tilvitnunum úr samfélagsmiðlum og útvarpsmyndbrotum, án nokkurrar sjálfstæðrar fréttavinnu. Engin tilraun er gerð til að greina úrslitin á efnislegan hátt; í staðinn er hlaðið saman Facebook-færslum og útvarpsklippum í losaralega samsetta heild. Þetta er ekki fréttaskrif í hefðbundinni merkingu heldur endursögn á viðbrögðum annarra. Jafnvægi er af handahófskenndri gerð: raddir úr ólíkum flokkum birtast, en valið virðist byggja á því hvað var aðgengilegt á samfélagsmiðlum fremur en markvissu vali blaðamanns. Rammasetning er ónákvæm; fyrirsögnin lofar umfjöllun um „næstu kosningar" sem fær aðeins tilviljunarkennda umfjöllun í orðum Stefáns Pálssonar. Greinin blandar saman pólitískri umræðu, Eurovision-ummælum Egils Helgasonar og síðbuxum Ólafs Þ. Harðarsonar án þess að gera grein fyrir því hvers vegna þetta samansafn skilar lesandanum einhverju. Heimildirnar eru nafngreindar og sannreynanlegar, sem er styrkleiki, en fréttavinnuaðferðin er svo grunn að erfitt er að kalla þetta annað en samantekt af opinberum viðbrögðum. Einnig má nefna að engin staðfesting á tölum eða hlutföllum er í greininni, þrátt fyrir tilvísanir í „stórsigur hlutfallslega" og fimmföldun fylgis.