Nauðgun á Akureyri: „Ég var ekki að spyrja þig hvað þú vilt gera, ég var að segja þér hvað þú átt að gera“
Frétt byggð á dómi Héraðsdóms Norðurlands eystra sem birtur var á vef dómstólanna, með dagsetningu, sakarefni, vörn ákærða og forsendum dómara. Grunnheimildin er sannreynanleg og málsvörn hins dæmda kemur fram. Á móti vantar upplýsingar um hvort dómnum hafi verið áfrýjað og ein alvarleg ásökun um vitnamútur fær að standa án nokkurrar athugunar.
Heimildin er skýr og sannreynanleg: dómur Héraðsdóms Norðurlands eystra, uppkveðinn 8. júlí og birtur á vef dómstólanna. Fréttin fylgir dómskjalinu eftir með ákæruatriðum, framburði brotaþola, vörn ákærða, forsendum dómara um trúverðugleika og loks refsiákvörðun með tilliti til fyrri dóma. Það er meira en hrá endursögn og málsvörn hins dæmda, minnisleysi vegna ofneyslu og staðhæfingar hans um samþykki, kemur skýrt fram. Fyrir dómsfrétt er þetta viðunandi vinna.
Tvennt stendur eftir. Fréttin nefnir að vinir hins dæmda hafi hringt í vitni og boðið honum pening fyrir að draga sig út úr málinu. Þar er á ferð ásökun um vitnamúta, sjálfstætt sakamál, og hún er endursögð úr framburði brotaþola án þess að lesandinn fái að vita hvort dómurinn tók afstöðu til hennar, hvort hún var rannsökuð eða hvort nokkur var kærður. Slík fullyrðing þarf skýra stöðumerkingu. Þá er hvergi upplýst hvort dómnum hafi verið áfrýjað til Landsréttar, sem er grunnupplýsing þegar nafngreindur maður er sakfelldur í héraði.
Fyrirsögnin veiðir sterkasta setningu framburðarins og setur hana fram án merkingar um að hún sé úr vitnisburði brotaþola. Frásögnin er auk þess óþarflega myndræn á stöðum þar sem dómskjalið krefst þess ekki, og einn efnisliður er beinlínis illa skrifaður og illskiljanlegur. Niðurstaða: rétt heimild, læsileg umgjörð, en tvær eyður sem blaðamaður hefði getað fyllt með einu símtali.
