Kannast ekkert við að hafa séð neitt ofbeldi
Bein réttarfarsfrétt úr aðalmeðferð Höfðatorgsmálsins þar sem blaðamaður er greinilega viðstaddur skýrslutöku og segir frá framburði eins ákærða. Frásögnin er hófstillt, aðgreinir framburð sakbornings frá mati saksóknara og er byggð á fyrstu hendi. Vantar þó grunnupplýsingar um dómstólinn og sjónarmið verjanda.
Athyglisverðasta atriðið er líka það vandaðasta: blaðamaður nefnir að túlkun hafi gengið stirðlega og að ákærði hafi misskilið spurningar. Sú athugasemd skiptir lesandann máli þegar meta á framburð sem berst í gegnum fjarfundabúnað og túlk, og hún sýnir að fréttin er unnin á staðnum en ekki eftir öðrum miðli.
Aðgreiningin milli þess sem sannað þykir og þess sem deilt er um heldur. Tekið er skýrt fram að saksóknari telji manninn á upptökunni vera ákærða og að hann neiti því sjálfur. Þetta er rétta leiðin til að segja frá myndbandsgögnum sem enn eru til meðferðar.
Það sem vantar er einfalt en ekki léttvægt. Hvorki er nefnt fyrir hvaða dómstóli málið er rekið né hvenær aðalmeðferð lýkur, og verjandi ákærða fær ekkert rúm þótt hann hafi verið viðstaddur. Þá er nafngreindur maður borinn þungum sökum án þess að minnt sé á að ákæra jafngildir ekki sakfellingu. Vönduð rútínuvinna, en hún fer ekki lengra en frásögnin sjálf krefst.