Íslenskir langtímaraunvextir orðnir lægri en bandarískir
Greinin fjallar um að langtímaraunvextir á íslenskum verðtryggðum ríkisbréfum séu orðnir lægri en á sambærilegum bandarískum bréfum. Byggt er á markaðsgögnum og viðtali við Gunnar Örn Erlingsson, forstöðumann skuldabréfamiðlunar Arion banka. Greinin útskýrir vel hvers vegna þetta er athyglisvert og setur stöðuna í efnahagslegt samhengi.
Þetta er vel unnin efnahagsfrétt sem sameinar markaðsgögn og fagmannlega túlkun. Ávöxtunarkrafa RIKS 50 (2,60%) og TIPS-bréfsins (2,83%) eru tilgreindar og auðsannreynanlegar á skuldabréfamörkuðum. Gunnar Örn Erlingsson er nafngreindur og hlutverk hans skilgreint, sem gefur lesandanum gott mat á trúverðugleika heimildarinnar. Greinin fer sömuleiðis vel í þá fyrirvara sem þarf: munurinn snýst ekki eingöngu um áhættu heldur einnig framboð og eftirspurn, seljanleika, markaðsdýpt og sérkenni íslenska lífeyrissjóðakerfisins.
Það mætti gagnrýna að aðeins einn sérfræðingur, úr viðskiptabankakerfi, kemur að máli. Sjónarhorn frá Lánamálum ríkisins eða óháðum hagfræðingi hefði styrkt greinina, sérstaklega þar sem umfjöllunin snertir fjármögnun ríkissjóðs. Einnig vantar tímalínu: greinin segir ekki hvenær þessi staða varð til eða hvort hún hafi áður komið upp. Þrátt fyrir þessa annmarka er greinin vel skipulögð, vandlega orðuð og varast ýkjur. Framsetningin er hlutlaus, bæði athyglisverðu og eðlilegu hliðarnar á stöðunni fá rúm.
