Borgin segir upp leigu í skugga dagsekta
Fréttin byggir nánast eingöngu á einu viðtali við Einar Þorsteinsson, formann borgarráðs, sem útskýrir uppsagnir fimmtán leigusamninga með dagsektarhótun slökkviliðsins. Slökkviliðið sjálft er hvergi spurt og leigjendurnir fá aðeins óbeina umfjöllun með tilvísun í Lestina á RÚV. Talnaefnið er upplýsandi en óstaðfest af öðrum en viðmælandanum.
Burðarás fréttarinnar, að Slökkviliðið á höfuðborgarsvæðinu hafi hótað Reykjavíkurborg dagsektum, hvílir alfarið á orðum eins viðmælanda sem hefur beina hagsmuni af þeirri útskýringu. Slökkviliðið er nafngreind stofnun með upplýsingafulltrúa og skráð eftirlitsgögn. Ekkert símtal þangað sést í fréttinni, þótt ein staðfesting hefði breytt henni úr yfirlýsingu í staðreynd.
Leigjendurnir eru hin hliðin og þeir fá ekki orðið. Fréttin nefnir að listafólki hafi þótt tímasetningin grunsamleg, en vísar því til umfjöllunar RÚV í stað þess að hringja í nokkurn þeirra. Radíóamatörar frá 2001 og fimm rekstraraðilar í Gufunesi 40 eru nefndir sem staðreyndir í skjölum, ekki sem fólk með rödd.
Framsetningin gengur líka of langt í að taka undir línu viðmælandans um að „fyrri meirihluti“ hafi brugðist. Þessi ásökun er birt tvisvar, þar á meðal sem sérstök upphrópun, án þess að fyrri meirihlutanum sé gefinn kostur á svari. Talnaefnið um 150 milljóna endurbætur, milljarðs viðhaldsþörf og 190 milljóna ásett verð er gagnlegt, en ekkert af því er sannreynanlegt innan fréttarinnar sjálfrar; það gæti þó verið stutt í borgarráðsgögnum sem vísað er til.
