Krónan, evran og raunhagkerfið

Greinin er merkt sem skoðanagrein og höfundur er skýrt tilgreindur sem formaður Framsóknarflokksins; gagnsæi er því í lagi. Röksemdafærslan er vel byggð upp: höfundur vísar í nafngreinda skýrslu sérfræðingahóps, ummæli varaseðlabankastjóra á tiltekinni ráðstefnu, skrif Barry Eichengreen og norska umræðu, allt með heimildum sem lesandi getur sannreynt. Heimildaskráin í lok greinarinnar er óvenjulega ítarleg fyrir skoðanagrein á Íslandi og eflir trúverðugleika hennar. Það sem draga má frá er að rökstuðningurinn hallar mjög í eina átt. Greinin nefnir kostnað myntbandalags ítarlega, einkum dæmið um Grikkland, en gerir lítið úr mögulegum ábata evruskipta, til dæmis lægri fjármagnskostnaði, minni viðskiptahindrunum og auknum stöðugleika í smáu opnu hagkerfi. Gríska dæmið er sett fram áhrifaríkt en höfundur viðurkennir sjálf að það sé ekki bein hliðstæða, sem er heiðarlegt. Þegar grein af þessu tagi leggur svo mikla áherslu á eitt skýlaust fordæmi getur það litað lesandann án þess að hann átti sig á hversu valið fordæmið er. Á heildina litið er þetta vel rökstudd skoðanagrein sem stendur vel að heimildum sínum, þótt andstæð sjónarmið fái lítið rými.