Önnur þjóðríki, stórfyrirtæki og erlend hagsmunaöfl geti séð hag í fjármögnun til að hafa áhrif 29. ágúst

Greinin styðst við nafngreinda og trúverðuga heimild, Guðmund Björgvin Helgason ríkisendurskoðanda, og vísar jafnframt til skýrslu ÖSSE (OSCE/ODIHR) um eftirlit með þjóðaratkvæðagreiðslunni. Þetta eru sterkar heimildir og gefa efninu trúverðugan grunn. Hins vegar er verulegur annmarki á jafnvægi: greinin fjallar um ábyrgð stjórnvalda á úrbótum lagaumhverfisins en enginn fulltrúi stjórnvalda fær að svara, hvort sem það er ráðherra, þingmaður eða talsmaður ráðuneytis. Þegar fullyrðingar snúa beint að ábyrgð löggjafans og ríkisstjórnar er eðlilegt að leita eftir viðbrögðum þeirra. Sama gildir um baráttuhópana sjálfa; enginn þeirra fær tækifæri til að lýsa eigin fjármögnun eða afstöðu. Framsetningin er nokkuð einhliða og stuðlar að tiltekinni ályktun, þ.e. að eftirlit sé ófullnægjandi, án þess að kanna hvort önnur sjónarmið séu til staðar. Skýrsla ÖSSE er nefnd en ekki sérstaklega tilvitnað í hana eða gefin nákvæm tilvísun, sem gerir sannprófun erfiðari en þyrfti að vera. Efnið sjálft er þó mikilvægt og umfjöllunin á erindi við lesendur.