Kaufmann staðfestir kynni við fyrrverandi lykilmann Zelensky

Greinin er birt sem ritstjórnarefni en les mun frekar sem málsvörn en hlutlaus fréttaflutningur. Meginheimldin er Kaufmann sjálfur, og þótt hann staðfesti kynni við Jermak fær lesandinn enga sjálfstæða staðfestingu á eðli þeirra samskipta. Ónafngreindur „heimildarmaður sem þekkir vel til íslenskra stjórnmála" fær að draga fram mjög alvarlegt orðalag um „pólitískt hneyksli" og „refsiréttarlegar afleiðingar" án þess að nokkur mótvægirsrödd komi fram, til dæmis frá utanríkisráðuneytinu eða öðrum sem tengjast refsiaðgerðunum. Þetta er verulegur ágalli á jafnvægi. Framsetningin er eftirtektarverð: greinin leiðir lesandann í átt að þeirri ályktun að tengsl Kaufmanns við Úkraínu sýni fram á að refsiaðgerðir stjórnvalda hafi verið á röngum forsendum, en sú rökfærsla er hvergi studd gögnum. Tilvísun í „skjöl sem Nútíminn hefur undir höndum" er ógagnsæ; lesandinn fær ekki að vita hvers eðlis skjölin eru eða hvaðan þau koma. Upplýsingar um Moroz-Hunt byggja á ónafngreindum „heimildarmönnum sem þekkja til úkraínska viðskiptalífsins" og austur-evrópskum fjölmiðlum sem ekki eru tilgreindir nánar. Greinin tekur sjálf fram að „óháðar staðfestingar liggja þó ekki fyrir á mörgum þeim ásökunum" sem birst hafa um Moroz-Hunt, en notar samt þessar sömu ósannaðar fullyrðingar til að byggja upp frásögnina. Þá er greinilegt mynstur þar sem Nútíminn hefur fylgt Vélfagsmálinu frá tilteknu sjónarhorni og greinin virkar sem hluti af stærri málflutningi frekar en sjálfstæð rannsóknarfrétt.