Þorsteinn Pálsson skrifar: Orsök kúvendingar í Húsi atvinnulífsins

Greinin er skoðanagrein og ber að meta sem slíka. Þorsteinn Pálsson byggir röksemdafærslu sína á tilvísun í bréf forystumanna ASÍ, SA og VÍ frá september 2013 til forsætisráðherra, sem er staðfest og sannreynanleg heimild. Þetta er góður upphafspunktur. Hann nýtir einnig nýlega yfirlýsingu æðsta yfirmanns sjávarútvegsmála í framkvæmdastjórn ESB eftir fund með matvælaráðherra sem stoðrök, þótt ekki sé vitnað í orðrétta tilvitnun eða dagsett nánar, sem veikir sannreynanleika þeirrar fullyrðingar. Röksemdafærslan er skýr og stigvaxandi: höfundur ber saman aðstæður 2013 og nú á mörgum sviðum, þar á meðal gjaldeyrishöftum, tollastríði og fjölþáttaógnum. Veikleiki greinarinnar sem röksemdarfærslu felst í þrennu. Í fyrsta lagi er ályktunin um að „sérhagsmunir fárra" ráði för í Húsi atvinnulífsins sett fram án þess að greina hvaða sérhagsmunir eða hverjir standa á bak við þá, sem gerir kjarnafullyrðingu greinarinnar erfiða að meta. Í öðru lagi er fullyrðingin um gjaldeyrishöft á lífeyrissjóði sem jafngildi „ríflega heillar þjóðarframleiðslu" sett fram án tilvísunar í gögn eða útreikninga. Í þriðja lagi er samanburðurinn við Noreg einhliða; höfundur segir norskt atvinnulíf brýna ríkisstjórn sína til ESB-aðildar en nefnir ekki andstöðurökin þar. Þetta er þó skoðanagrein og höfundur hefur fulla heimild til að taka skýra afstöðu. Rökin eru að mestu samkvæm og raðað á skilmerkilegan hátt, en styrkt greinarinnar hefði aukist með meiri tilvísunum í gögn og með því að takast á við helstu mótrökin frekar en að vísa þeim frá.