Santé kvartar yfir starfsháttum lögreglu: Segja sum fyrirtæki mega selja áfengi en önnur ekki
Frétt um kvörtun netáfengisverslunarinnar Santé til nefndar um eftirlit með lögreglu, ásamt umfjöllun um ákæru ríkisins gegn eigendum fyrirtækisins. Kvörtunarskjalið og dómsmálið eru raunveruleg, sannreynanleg gögn, en aðeins önnur hliðin fær að tala. Lögregluembættin sem kvörtunin beinist að eru hvergi spurð.
Kvörtun til NEL og þingfest ákæra eru bæði gögn sem hægt er að staðfesta, og fréttin nefnir dagsetningar, upphæðir og hvar málið stendur. Að því leyti er grunnurinn í lagi. Vandinn er raddflóran: Arnar Sigurðsson talar einn fyrir sínu máli, en hvorki lögreglustjórinn á Suðurnesjum né lögreglan á höfuðborgarsvæðinu fá orðið um þær ásakanir sem beinast að þeim. Heinemann er hvergi spurt. Þetta er umdeilt mál þar sem gagnaðilinn er nafngreindur og auðnáanlegur.
Formaður NEL er vitnað í um almennan meðferðartíma en er ekki nafngreindur, sem er óþarfa laus endi.
Einn kafli ruglar lesandann verulega. Sagt er að „Santé segi tollalög ekki fela í sér undanþágu frá einkarétti hins opinbera“, en röksemdin sem á eftir fer, um einkarétt ÁTVR og Fríhafnarinnar, er augljóslega málstaður ríkisins, ekki Santé. Lesandi getur ekki greint hver heldur hverju fram um kjarnaatriði málsins.
Undirtitillinn um „eina rauðvínsflösku og rútu af bjór“ er réttur en dregur samúðina skýrt í eina átt.
