Við getum gert betur
Heila- og taugaskurðlæknir í Orkuhúsinu gagnrýnir að Sjúkratryggingar Íslands takmarki hryggjaraðgerðir utan Landspítala við tíu á mánuði þótt þörfin sé um þrjátíu. Hún telur skömmtunina valda óþarfa þjáningu, setja lækna í óverjandi stöðu og kosta samfélagið meira en hún sparar.
Höfundur starfar á stofunni sem myndi framkvæma aðgerðirnar ef kvótinn yrði rýmkaður. Vísir birtir greinina sem skoðun og starfsvettvangurinn kemur skýrt fram, bæði í texta og undirskrift, svo lesandinn er ekki blekktur. Greinin víkur hins vegar aldrei að þessum hagsmunum, og í málflutningi sem snýst um aukin fjárframlög til einkarekinnar þjónustu hefði heiðarleg rökfærsla nefnt þá berum orðum.
Sterkasta efnið er reynsla læknisins sjálfs: lýsing á sjúkdómnum, árangri aðgerða og þeirri stöðu að þurfa að velja á milli sjúklinga. Þar talar hún af þekkingu. Veikari eru hagfræðilegu fullyrðingarnar. Að samfélagslegur kostnaður hlaupi „á milljörðum króna á ári“ og að „enginn sparnaður“ náist eru burðarstoðir röksemdarinnar, en hvorug er rökstudd með tölum, útreikningi eða heimild.
Ekki er heldur reynt að skýra hvers vegna Sjúkratryggingar settu mörkin við tíu aðgerðir. Fjárlagarammi, gæðakröfur eða staða Landspítala eru hugsanlegar ástæður sem höfundur hefði getað svarað fyrir fram. Án þess verður ákvörðun stjórnvalda að óútskýrðri tregðu fremur en mótrökum sem tekist er á við.
