Svör Krist­rúnar minni meira á Keir Starmer en Mette Fredriksen

Fyrirsögnin er matskennd, ekki hlutlæg: hún samþykkir mat Sigmundar Davíðs á svörum forsætisráðherra með því að setja samlíkinguna við Keir Starmer á móti Mette Frederiksen sem aðalatriði fréttarinnar, þegar um er að ræða pólitískt gildismat, ekki staðreynd. Þetta er verulegur rammasetningargalli; blaðamaður velur sjónarhorn þingmanns úr stjórnarandstöðu sem fyrirsagnarskilaboð. Inntakið sjálft er þó sanngjarnt í þeim skilningi að bæði Sigmundur Davíð og Kristrún fá nokkuð jafnt pláss til að koma sjónarmiðum sínum á framfæri. Hins vegar vantar alla sjálfstæða heimildavinnu: fullyrðingar Sigmundar Davíðs um „ofbeldisgengi" og „hópa erlendra manna" sem tæli „barnungar stúlkur upp í bíla" eru endursagðar án þess að blaðamaður reyni á nokkurn hátt að sannreyna þær eða vísa í heimildir, gögn eða lögregluskýrslur. Sama á við um fullyrðingu Kristrúnar um að „aldrei hafi meira verið gert" í málaflokknum; engin gögn eru nefnd, engin tala, ekkert dæmi. Greinin er þannig yfirborðskennd endursögn þar sem alvarleg fullyrðing um skipulagt kynferðisofbeldi stendur óátölð og óstaðfest, sem er blaðamannlegt vanræksluatriði.