Danir halda utan um þjóðerni afbrotamanna og hafa birt glæpatíðni þeirra

Veigamesta atriðið er að greinin byggir nánast alfarið á einu myndriti frá einum einstaklingi, Jonathan Pallesen, og endurspeglar efni hans án gagnrýninnar skoðunar. Þótt vísað sé til opinberra gagnagrunna (STRAFNA4 og FOLK1C hjá Statistics Denmark) skoðar greinin hvergi hvort aðferðafræði Pallesens sé rétt: hvernig leiðrétti hann t.d. fyrir aldursdreifingu, félagslega stöðu eða búsetutíma? Þessi þættir skipta sköpum í afbrotatölfræði og eru grundvallaratriði til að forðast villandi niðurstöður. Greinin nefnir í lokin að um „hlutfallslega tíðni" sé að ræða en sá fyrirvari er of stuttur og of seint kominn til að vega á móti langri og ítarlegri upptalningi á tölum sem lesandi tekur auðveldlega sem staðreyndir án samhengis. Einni rödd vantar algerlega: enginn félagsfræðingur, afbrotafræðingur eða sérfræðingur í tölfræði er spurður álits, og engin opinber yfirvöld í Danmörku koma að. Framsetningin gefur þjóðerni einhlítan skýringarkraft á afbrotatíðni og hunsar vel þekkta skýringaþætti eins og fátækt, aðlögunarerfiðleika og kerfislega mismunun í réttarvörslukerfinu. Greinin birtist sem ritstjórnarefni en er í reynd endursögn á efni af samfélagsmiðlum, án sjálfstæðrar fréttaöflunar, sem gerir hana berskjaldaða fyrir framsetningu sem ýtir undir ákveðna túlkun. Þegar fjallað er um svona viðkvæmt efni, þar sem fölsk eða villandi túlkun getur ýtt undir fordóma, eru skyldur blaðamanns til samhengis og jafnvægis sérstaklega miklar.