Rannsóknin á fósturheimilinu í Garði: „Þetta mál gerist í samtímanum“

Stærsti veikleikinn er algjört ójafnvægi í heimildanotkun. Eina röddin í greininni er Lilja Margrét Olsen, lögmaður barnanna, sem er auðvitað hagsmunaaðili. Fósturforeldrar á Gauksstöðum fá ekkert tækifæri til að svara, Barnaverndarstofa er ekki spurð og lögreglan, sem felldi málið niður, er ekki beðin um skýringar á ákvörðun sinni. Þetta skiptir máli vegna þess að meintu brotin voru ekki talin líkleg til sakfellingar eða fyrnd, sem þýðir að önnur hlið málsins er í raun til staðar. Greinin er í raun endursögn á Kastljósviðtali og tilvísun í Þetta helst, sem gerir hana að annarrar handar fréttaflutningi frekar en sjálfstæðri rannsóknarvinnu. Enginn nýr heimildamaður er kynntur til sögunnar og engin ný gögn eru lögð fram. Þrátt fyrir að efnið sé viðkvæmt og mikilvægt hefði ritstjórnin átt að tryggja lágmarks jafnvægi, til dæmis með athugasemd um að reynt hafi verið að ná til gagnaðila eða tilvísun í fyrri svör þeirra.