„Hvað haldið þið að þetta kosti? Milljarða, milljarða, milljarða.“

Greinin er í raun einhliða kynningarviðtal þar sem einn talsmaður evrunnar fær allan vettvanginn. Baldur Pétursson er nafngreindur og trúverðugur heimildamaður með faglegan bakgrunn, en blaðamaðurinn leggur ekkert í að ögra fullyrðingum hans eða leita til gagnaðila. Enginn hagfræðingur sem vefengir kosti evrunnar fær að svara; engin tilvísun er í rannsóknir, skýrslur Seðlabankans eða fræðilegar heimildir sem styðja eða draga í efa þær tölur sem settar eru fram. Fullyrðingin um 80 til 85 milljarða árlegan vaxtasparnað er mjög nákvæm tala sem ekki er sannreynanleg innan greinarinnar sjálfrar, og blaðamaðurinn spyr heldur ekki hvaðan hún kemur eða hvaða forsendur liggja henni til grundvallar. Sama á við um tölurnar um hjúkrunarrými og vegabyggingu. Þótt viðtal við einn aðila sé lögmæt blaðamennska, er greinin birt sem ritstjórnarefni í viðskiptaflokki, ekki sem skoðunargrein, og þá ber að ætlast til þess að helstu gagnrök fái a.m.k. einhverja umfjöllun. Framsetningin er mjög einstefnuleg: krónan er lýst sem hættulegri, evran sem lausn á öllum vandamálum, og enginn vafi er leyfður inn í myndina. Þetta er fremur málflutningur en fréttamennska.