Sel­tjarnar­nes þarf upp­byggingu sem skilar árangri

Greinin er birt undir flokknum „Skoðun" og höfundur er skýrt auðkenndur sem oddviti framboðslista; það er til fyrirmyndar. Hins vegar er textinn fyrst og fremst kosningaefni sem stríðir gegn forminu „skoðanagrein" á mörgum sviðum: engin tala, engin heimild og engin tilvísun í raunverulegt ástand er notuð til að undirbyggja fullyrðingar um skuldsetningu, „veiktan rekstur" eða „vannýtt tækifæri". Höfundur segir til dæmis að draga þurfi úr skuldsetningu bæjarins en nefnir hvorki skuldastöðuna né ársreikning. Hann talar um samgöngusáttmála höfuðborgarsvæðisins án þess að gera grein fyrir hvað hafi áunnist eða ekki innan hans. Þetta er veikleiki jafnvel í skoðanagrein, því rökstuðningurinn byggist á endurtekinni orðræðu frekar en á efnislegum rökum. Framsetningin er einsleit: „við viljum" er endurtekið aftur og aftur, og gagnrýni á núverandi bæjarstjórn kemur aðeins fram í óbeinum vísbendingum um „frestanir" og „hálfkáraðar lausnir" án þess að eitt dæmi sé nefnt. Þetta dregur úr sannfæringarkrafti greinarinnar. Sem kosningaefni er textinn skýr en sem skoðanagrein skorti hann verulega á rökvísi og efnislegan kjarna.