Aukið að­gengi að á­fengi?

Greinin er birt undir skoðanaflokki og er opið bréf, skrifað af verkefnastjóra hagsmunahóps. Það ber að meta hana sem slíka. Sem röksemdafærsla stendur hún nokkuð vel; heimildaskráin er óvenjulega vönduð fyrir skoðanagrein á íslenskum vefmiðli, með sex nafngreindum heimildum þar á meðal ritrýndum fræðigreinum (Bujalski og Rowicka, 2024), skýrslum alþjóðlegra stofnana (WHO, OECD, ESPAD) og íslenskum reglugerðum. Þetta gefur lesandanum færi á að kanna fullyrðingar sjálfur, sem er jákvætt. Það sem veikir greinina er einhliða framsetning málsins. Höfundur víkur ekki einu orði að mögulegum gagnrökum: til dæmis hvort stýrð netsala ÁTVR (frekar en einkarekinna aðila) gæti verið möguleg lausn, hvort önnur lönd hafi náð árangri með tæknilegar aldurskannanir, eða hvaða sjónarmið flutningsmenn frumvarpsins setja fram. Fullyrðingin um að áfengisiðnaðurinn beiti sér „leynt og ljóst" að því að ná börnum sem viðskiptavinum er sterk ásökun sem stendur án tilvísunar í neina heimild. Slíkt er leyfilegt í skoðanagrein en dregur úr trúverðugleika rökstuðningsins. Á heildina litið er þetta vel skrifuð hagsmunagæsla með betri heimildavinnu en algengt er, en lesandinn ætti að hafa í huga að ekkert mótrök eru kynnt.