vb.is
2026-06-12 11:03
Vöruðu við 4,5 milljarða „þvingaðri arðgreiðslu“ úr OR
Greinin fjallar um afléttingu trúnaðar af fundargerð borgarráðs þar sem samþykkt var 4,5 milljarða króna arðgreiðsla úr Orkuveitu Reykjavíkur. Bókun Sjálfstæðisflokksins gegn arðgreiðslunni er birt og fjárhagslegar upplýsingar úr ársreikningi OR settar í samhengi. Greinin byggir á opinberum gögnum og fundargerðum en gefur ekki fyrri borgarstjórn eða Samfylkingunni raunverulegt sviðrúm til svara.
Einkunn Vitans: 6/10
Mat Vitans
Greinin byggir á opinberum gögnum en gefur Sjálfstæðisflokknum mun meira rými en þeim sem stóðu að arðgreiðslunni. Fyrirsögnin tekur sjónarmið eins flokks upp sem ramma.
Gagnrýni Vitans
Greinin byggir á skýrum frumheimildum: fundargerð borgarráðs, tillögu fyrrverandi borgarstjóra, bókun Sjálfstæðisflokksins og ársreikningum Orkuveitunnar og Veitna. Tölulegar fullyrðingar um arðgreiðslur, eigið fé og fjárfestingar eru rekjanlegar til opinberra skjala, sem er styrkur. Sömuleiðis er gagnlegt að setja arðgreiðsluna í sögulegt samhengi með tölum um arðgreiðslur síðustu fimm ára.
Veikleikarnir eru þó nokkrir. Í fyrsta lagi er jafnvægið skakkt: bókun Sjálfstæðisflokksins fær ríflegan pláss og er vitnuð beint, en engin viðbrögð koma frá Samfylkingunni eða þeim aðilum sem lögðu til arðgreiðsluna. Heiða Björg Hilmisdóttir er nefnd sem flutningsmaður tillögunnar en hvorki hennar rök né rökstuðningur fyrri borgarstjórnar fá hliðstæðan vettvang. Í öðru lagi dregur fyrirsögnin greininni í ákveðna átt: orðið „þvinguð" er í gæsalöppum en kemur eingöngu úr bókun Sjálfstæðisflokksins, og fyrirsögnin gerir þannig sjónarmið eins flokks að ramma fréttarinnar. Setningin „borgarstjórn Samfylkingarinnar og samstarfsflokka [hefur] reglulega sótt arð" er framsetning sem tengir arðsóknina við tiltekinn flokk frekar en borgarráðsmeirihluta almennt, sem eykur á pólitískt ójafnvægi. Í þriðja lagi vantar rödd frá stjórnendum Orkuveitunnar sjálfrar, sem hefðu getað fjallað um hvort arðgreiðslan ógnaði fjárhagslegu öryggi félagsins eða ekki. Greinin er vel upplýst hvað tölur varðar en virkar sem vettvangur fyrir gagnrýni eins flokks á ákvörðun annars, án þess að sá sem ákvörðunina tók fái jafn skýrt svigrúm til rökstuðnings.