„Röng útlán skapa verðbólgu – rétt útlán skapa hagvöxt“
Nútíminn endursegir klippu úr viðtali Frosta Logasonar við þýska hagfræðinginn Richard Werner á Brotkasti. Heimildakeðjan er skýrt merkt og framsetningin læsileg, en greinin er endurvinnsla á efni annars miðils þar sem einn maður fær að leggja fram róttæka endurskoðun á íslensku banka- og peningakerfi án nokkurrar mótraddar.
Það sem greinin gerir rétt á að nefna fyrst: uppruninn er merktur strax, viðtalið er eignað Frosta Logasyni og Brotkasti, og lesandi getur farið beint í frumefnið. Enn betra er að ritstjórnin stoppar sjálf við eina fullyrðingu, loforðið um tíu prósenta hagvöxt nánast án verðbólgu, og tekur fram að hún sé „afdráttarlaus og verður að teljast mjög umdeild“. Sömuleiðis er tekið fram að tillögur Werners gangi gegn hefðbundinni peningastefnu. Þetta er meira aðhald en margir miðlar sýna þegar þeir endursegja podkastviðtöl.
Vandinn er að aðhaldið nær ekki lengra en þetta. Werner heldur því fram að rannsóknir hans sýni öfugt orsakasamhengi milli vaxta og hagvaxtar, að Seðlabanki Íslands hafi ekki staðið sig og að verðtrygging sé einkennameðferð. Þetta eru umdeildar staðhæfingar á sviði þar sem til er fjöldi íslenskra hagfræðinga, Seðlabankinn sjálfur og fjármálaeftirlitið, og ekkert af því er kallað til. Ein símhringing í innlendan hagfræðing hefði breytt greininni úr endursögn í frétt. Tilvísun í „eigin rannsóknir“ er heldur ekki sannreynanleg innan greinarinnar; engin rit eru nefnd.
Fyrirsögnin setur kenningu Werners fram sem staðhæfingu, að vísu innan gæsalappa, og lokakaflinn bergmálar hana: að hér sé kominn þriðji kosturinn sem íslensk heimili hafi lengi kallað eftir. Þar færist greinin úr endursögn yfir í málsvörn. Niðurstaðan er læsileg og heiðarlega merkt kynning á einni hugmyndafræði, en lesandi sem treystir eingöngu á þessa grein fær einhliða mynd af mjög umdeildu álitaefni.
