Staðal­í­myndir meira vanda­mál en kynslóðamunur

Greinin er birt sem ritstjórnarefni í viðskiptahluta Vísis, en er í raun pistill þar sem höfundur túlkar og endursegir einn spjallþátt FastCompany. Þetta er ekki ólögmætt, en lesandinn á erfiðara með að meta efnið þegar uppspretta þess er einungis ein erlend fjölmiðlagrein og engir innlendir sérfræðingar eða rannsóknir eru til viðbótar. Talan 73%, sem er lykilfullyrðing greinarinnar um notkun Baby Boomers á gervigreindartólum, er ekki sannreynanleg innan greinarinnar sjálfrar; hún gæti verið studd í tengdum gögnum sem spjallþátturinn vísar til, en höfundur nefnir hvorki rannsóknaraðila né úrtaksstærð. Þetta er veikleiki sem skiptir máli vegna þess að talan er notuð sem sönnun gegn staðalímyndum. Framsetning greinarinnar er einhliða í þá átt að staðalímyndir séu vandamálið, ekki kynslóðamunurinn sjálfur. Engin gagnrýnin rödd kemur fram; ekki er minnst á rannsóknir sem benda til raunverulegs kynslóðamunar, þótt slík gögn séu til. Uppbygging greinarinnar, þar sem neikvæðar staðalímyndir eru taldar upp og þeim síðan snúið í jákvæða eiginleika, er eins og kennsluefni fremur en fréttaskýring. Þetta er ásættanlegt í pistlaformi, en höfundur hefði styrkt málflutninginn verulega með því að vísa í a.m.k. eina fræðilega heimild eða innlenda sérfræðinga á sviði vinnustaðamenntunar.