Hangið frammi á gangi í von um fréttir
Skoðanagrein sem færir rök gegn ESB-aðild Íslands með vísan í stöðu ríkja við samningaborð um deilistofna í Norður-Atlantshafinu. Höfundur heldur því fram að Ísland myndi missa sjálfstæða rödd í sjávarútvegsmálum og alþjóðaviðskiptum við inngöngu. Engar beinar heimildir eru tilgreindar nema almenn þekking á skipulagi ESB-stofnana.
Greinin er birt sem skoðun og á því að meta á forsendum rökstuðnings og hugverkslegrar heiðarleika. Kjarnarökin eru skýr: aðild að ESB myndi flytja samningavald Íslands um deilistofna til sambandsins, og vægi smáríkja innan ráðherraráðsins er lítið miðað við íbúafjölda. Þessar staðhæfingar eiga sér stoð í opinberum reglum ESB og samningafyrirkomulagi strandríkjaviðræðna, þótt höfundur tilgreini ekki nákvæmar heimildir. Talan 0,08% um vægi Íslands í ráðherraráðinu er erfitt að sannreyna án nánari útskýringar á hvaða atkvæðavog er átt við, en hún er ekki fráleitt miðað við íbúafjölda. Veikleikinn liggur í einhliða framsetningu: höfundur skoðar einvörðungu ókosti aðildar en getur þess aldrei að ESB-aðild gæti haft önnur hagræði, svo sem sameiginlegt samningsvald í öðrum málaflokkum. Þetta er þó skoðanagrein og höfundur þarf ekki að vera hlutlaus; hins vegar hefði rökstuðningurinn orðið sannfærandi ef höfundur hefði brugðist við gagnrökum ESB-sinna frekar en að vísa til þeirra einungis í formi smámunalegs afturhvarfs (frá „áhrifum" yfir í „sæti við borðið"). Lýsingin á ástandi á fundum um deilistofna er áhugaverð en byggir á fullyrðingum höfundar án þess að vísa í opinberar fundargerðir eða nafngreinda heimildamenn.
