Varaþingmaður Miðflokksins segir gagnrýni á lista flokksins í borginni komna út í skurð – „Menn ættu kannski að fara á eftir mér næst“

Greinin er í eðli sínu umfjöllun um umræðu á samfélagsmiðlum og hefur skýra heimildakeðju: beinar tilvitnanir í færslur á X og í varaþingmanninn Einar Jóhannes Guðnason. Heimildir eru nafngreindar og sannreynanlegar, sem er jákvætt. Hins vegar er greinin einsleit í sjónarhorninu; lesandinn heyrir aðeins raddir gagnrýnenda á X og svar varaþingmannsins. Enginn fulltrúi listaráðs eða frambjóðandinn Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir fær tækifæri til að svara fyrir sig, þrátt fyrir að hún sé kjarni deilunnar. Sama á við um Hlédís Maren Guðmundsdóttur, sem nefnd er ítrekað en aldrei heyrð frá. Þetta er verulegur annmarki þegar fólk er nafngreint og aðkast harðlega á samfélagsmiðlum. Auk þess er umfjöllunin í raun endurbirting á X-umræðu frekar en sjálfstæð fréttaflutningur; DV bætir litlu við umfram það að raða færslum saman með smá samhengi á milli. Yfirskriftin sjálf er tiltölulega heiðarleg og endurspeglar efni greinarinnar, en tóninn í vali á færslum, þar á meðal einni sem inniheldur skammarorð, gæti bent til þess að markmiðið sé ekki síður að magna upp deiluna en að upplýsa lesandann.