Að kasta á­byrgðinni á aðra

Greinin er skýrt merkt sem skoðanagrein og höfundur er auðkenndur sem frambjóðandi Framsóknar í sveitarstjórnarkosningum, sem er til fyrirmyndar hvað gagnsæi varðar. Röksemdafærslan er skýr: höfundur telur aðgerðir ríkisstjórnarinnar yfirborðskenndar og bendir á að sveitarfélög fái verkefni án fjármagns. Þetta er lögmæt pólitísk röksemd sem höfundur rökstyður með dæmum um leikskólagjöld, frístundastyrki og systkinaafslátt. Það dregur þó úr trúverðugleika rökstuðningsins að höfundur vitnar ekki í nein tölulega gögn til að styðja fullyrðingar sínar; til dæmis kemur engin tala um stærð aðgerðapakkans, kostnað sveitarfélaga eða áætlaðan kostnað þess að hækka barnabætur. Kaflinn um Framsókn í Borgarbyggð er bersýnilega kosningaefni og grefur undan hlutlægni rökstuðningsins, þótt slíkt sé skiljanlegra í skoðanagrein. Aftur á móti er meginröksemd greinarinnar, að ríkið eigi ekki að leggja skyldur á sveitarfélög án fjármagns, vel þekkt sjónarmið í sveitarstjórnarmálum og er hér sett fram á skiljanlegan hátt. Sem skoðanagrein er þetta sæmilegt verk: rökin eru innbyrðis samkvæm, en hefðu orðið sannfærandi með betri tilvísunum í staðreyndir.