Meint kynferðisbrot fyrrum vígslubiskups Skálholts kært – Kristján gefur aðra skýringu á hvarfi úr embætti

Greinin er í eðli sínu endursögn á fréttatilkynningu RÚV, sem er skýrt nefnt sem upprunaleg heimild. Þetta er ekki sjálfstæð rannsóknarblaðamennska heldur afleiddur texti. Sú staðreynd er hvorki leynilegt galli né óvenjuleg, en setur greininni skýr takmörk. Heimildaramkinn er gegnsær: RÚV er nafngreint, lögreglan á Suðurlandi er nefnd sem rannsóknaraðili og blogg Kristjáns er heimild um hans eigin útgáfu atburðanna. Sú viðbót að skoða vef Skálholtskirkju og benda á misræmið milli skráningar og brottfararfærslu er þokkaleg sjálfstæð athugun sem gefur textanum sjálfstætt gildi. Það sem vantar er veigamikið: engin tilraun virðist hafa verið gerð til að ná til Kristjáns sjálfs, lögreglu eða fulltrúa Þjóðkirkjunnar og Biskupsstofu til beins andsvars. Greinin notar blogg Kristjáns sem eina rödd hans, en ekki er ljóst hvort blaðamaður hafi leitast við að fá viðbrögð umfram það. Kærandi er ónafngreindur, sem er eðlilegt í málum af þessu tagi, en tengsl meðal fjölskyldubanda eru nefnd án frekari samhengis. Einnig skortir á nánari tímalínu: hvenær nákvæmlega í mars komst málið til Biskupsstofu, og af hverju var það leynt svo lengi? Þetta eru mikilvægar spurningar sem greinin svarar ekki og virðist ekki reyna að svara. Heilt yfir er þetta heiðarleg endursögn á frétt RÚV, með smávægilegum sjálfstæðum viðbótum, en án þeirrar dýptar sem efnið kallar á.