Vill láta Landhelgisgæsluna snúa við skipi Paul Watsons

Greinin er í raun viðtal við einn heimildamann, Árna Sverrisson, og sjónarmið hans ráða framsetningunni frá upphafi til enda. Annarra aðila er ekki getið: hvorki stjórnvalda, Landhelgisgæslunnar, Watsons eða samtaka hans, né sérfræðinga í alþjóðarétti eða umhverfismálum. Þetta er verulegur annmarki á frétt sem birt er sem ritstjórnarefni, því lesandinn fær eingöngu eina túlkun á flóknu máli sem snertir alþjóðleg samskipti, réttarfar og náttúruvernd. Vert er að meta jákvætt að blaðamaður bætir við efnislegu samhengi með tilvísun í skýrslu Hagfræðistofnunar (2010) og skýrslu Eddu Elísabetar Magnúsdóttur (2023), auk talna frá Fiskistofu. Þessar heimildir eru nafngreindar og sannreynanlegar, sem eflir trúverðugleika talnanna. Hins vegar er framsetningin á þeim einhliða: tölur um fæðunám hvala eru settar fram sem röksemdafærsla í þágu hvalveiða, en skýrsla Eddu Elísabetar bendir sjálf á mikilvægan fyrirvara, þ.e. að sjávarspendýr neyti að langmestu leyti fæðu sem sjávarútvegurinn nýtir ekki. Blaðamaðurinn vísar rétt í þennan fyrirvara, sem er gott, en framsetning greinarinnar í heild ber þess þó sterk merki að vera einhliða. Fullyrðing Árna um að Watson hafi hótað að „sprengja skipin" er alvarleg ásökun sem er sett fram án staðfestingar eða heimildar. Slík ásökun ætti ekki að standa órökstudd í frétt.