Byrði íslenskra leigjenda eykst
Greinin lýsir sérstöðu íslenska leigumarkaðarins og fyrirhuguðu frumvarpi um bann við mánaðarlegri vísitölutengingu, með tilvísun í greiningar HMS og félags- og húsnæðismálaráðuneytið. Tölulegar fullyrðingar eru þó lauslega festar og engin rödd talar fyrir hinni hliðinni á umdeildu regluverki.
Tvær burðarfullyrðingar greinarinnar eru sæmilega festar: að mánaðarleg vísitölutenging leigu sé einsdæmi í Evrópu er eignað greiningum HMS, og frumvarpsvinnan er eignuð félags- og húsnæðismálaráðuneytinu. Þar endar traustið. „Gögn sýna“ að leiga hafi hækkað allt að þrefalt á við Norðurlöndin, en hvaða gögn? Hvaða tímabil, hvaða mælikvarði? Sama gildir um „sérfræðingar benda á“, ónefndir og því ósannreynanlegir, og um lokatöluna um 30% á leigumarkaði sem stendur ein og athugasemdalaus.
Alvarlegra er raddflóran. Hér er til umfjöllunar boðuð lagasetning sem skerðir samningsfrelsi á markaði, og ekki er leitað til eins einasta leigusala, Samtaka atvinnulífsins, hagfræðings eða Leigjendasamtakanna. Engin umfjöllun um mótrök sem þekkt eru úr fræðilegri umræðu um leigubremsur, til dæmis áhrif á framboð leiguhúsnæðis.
Framsetningin er heldur ekki hlutlaus. Orðalag eins og „hættulegur vítahringur“ og „stjórnvöld grípa í taumana“ er niðurstaða, ekki lýsing. Blaðamaðurinn hefði getað hringt tvö símtöl og fest tölurnar við útgefna skýrslu; hvorugt var gert.
