Hafi selt alls konar fíkni­efni í gegnum „Kanna­bis Inc“

Styrkur greinarinnar felst í því að blaðamaðurinn var viðstaddur aðalmeðferð og greinir frá framburði hvers ákærðu fyrir sig, sem er frumsaga í fullum skilningi. Ákæran sjálf er aðalheimildin og tölulegar upplýsingar um magn fíkniefna eru nákvæmar niður á hundruðustu grammsins, auk þess sem fyrri dómasaga ákærðu er rakin með dagsetningum og lengd refsinga. Þetta er allt sannanlegt í opinberum dómaskrám. Þó má benda á nokkra ágalla. Í fyrsta lagi vantar alfarið sjónarmið sækjanda og verjenda, ekki framburð heldur röksemdafærslu þeirra um sakargiftir. Blaðamaðurinn lýsir framburði hvers ákærða en segir ekkert um hvernig sækjandi túlkar sönnunargögnin eða hvaða lagagrundvelli málið byggist á, nema í einni setningu þar sem sækjandi ber undir Davíð eldri framburð hans. Í öðru lagi nefnir greinin „skipulagða brotastarfsemi" sem hluta af ákærunni en útskýrir ekki hvað felst í þeirri lagalegu flokkun eða hvaða áhrif hún hefur á refsiramma. Slíkt samhengi hefði nýst lesendum vel, sérstaklega þar sem skilorðsbinding þriggja ára refsingar Árna er dregin fram sem óvenjuleg, sem er vel gert, en engin frekari greining fylgir. Í þriðja lagi eru nöfn tveggja ákærðu birt en hinir tveir fá nafnleynd, án þess að útskýrt sé hvers vegna; þessi mismunur vekur spurningar sem blaðamaðurinn svarar ekki. Uppbygging greinarinnar er skýr og tímaröðin auðskilin, en lengi löng upptalning á haldlögðum munum er óunnin og gæti hafa verið afrituð beint úr ákærutexta. Sem heild er þetta traust dómsfréttamennska, þótt hún hefði grætt á meiri dýpt í lagalegum samhengi og sjónarmiðum lögmanna beggja vegna borðsins.