Sigurður Hólmar Jóhannesson skrifar: Þetta var fyrirsjáanlegt

Greinin er skoðanagrein og ber að meta sem slíka, ekki sem fréttaskrif. Höfundurinn kemur greinilega fram sem hagsmunaaðili, þar sem hann er framkvæmdastjóri Góðvildar, sem nefnd er í greininni sem samtök sem hafi bent á þessi vandamál í yfir áratug. Þetta gefur lesandanum nauðsynlegt samhengi til að meta sjónarhornið. Röksemdafærslan er skýr: umönnunarálag leiðir til kulnunar og brottfalls af vinnumarkaði, sem aftur leiðir til örorku. Höfundur vísar í „rannsóknir" sem sýni að foreldrar langveikra barna séu líklegri til kulnunar, en tilgreinir ekki hvaða rannsóknir þetta eru, sem veikir rökstuðninginn. Á sama hátt er fullyrðingin um að „allt að fjórða hver kona" í sumum aldurshópum sé á örorku sett fram án tilvísunar í gögn eða heimild, þótt talan sé þekkt úr opinberri umræðu. Greinin vísar í ummæli Sigmundar Davíðs en gefur ekki nákvæma heimild (hvar eða hvenær hann sagði þetta), sem er smávægilegur en raunverulegur annmarki. Sem skoðanagrein stendur hún samt vel að vísu; rök hennar eru innbyrðis samkvæm, tillögurnar eru skýrar og greinargóðar, og tónninn er sanngjarn þótt hann sé greinilega málsvari ákveðins sjónarhorns. Það sem vantar helst til að efla trúverðugleika greinarinnar eru tilvísanir í tilteknar rannsóknir og opinber gögn sem styðja meginfullyrdingar höfundar.