Bæn grunnskóla­kennara – opið bréf til nýs meiri­hluta í Reykja­vík um mennta­mál

Greinin er birt sem skoðun, og ber að meta hana á þeim forsendum. Höfundur er nafngreindur grunnskólakennari og sáttamiðlari, sem gefur rödd greinarinnar trúverðugt bakland í persónulegri reynslu. Röksemdafærslan er þó að mestu almenn; höfundur vísar til þess að „nóg sé til af gögnum" (liður 3) en tilgreinir engin þeirra, sem veikir rökstuðninginn. Fullyrðingin um að grunnskólar séu meðal stærri kostnaðarliða borgarinnar er staðhæfing sem flestir myndu samþykkja, en hún myndi vega þyngra með vísan í fjárhagsáætlun borgarinnar. Á sama hátt er umfjöllun um biðtíma eftir greiningum og brotthvarf kennara sett fram sem almennar staðreyndir án þess að vísað sé í skýrslur eða tölur. Þetta dregur ekki endilega úr gildi skoðunarinnar, en hefði höfundur nefnt eitt eða tvö tiltekin gögn hefði ákallið orðið sannfærandi. Hitt ber að nefna að greinin er vönduð í uppbyggingu: átta liðir eru skýrt afmarkaðir og hver fjallar um annað viðfangsefni. Athugun höfundar á framboðsþættinum á RÚV, þar sem grunnskólamálum var ekki vikið orði að, er áhugavert og sannreynanlegt dæmi sem styrkir lokakafla greinarinnar. Sem skoðanagrein sinnir hún hlutverki sínu, þótt rökin séu frekar almenns eðlis.