Íris handtekin og lögreglan fer fram á gæsluvarðhald

Styrkur greinarinnar felst í því að hún vitnar orðrétt í opinbera tilkynningu lögreglu á Suðurnesjum, sem er staðfest og sannreynanleg heimild. Einnig er vísað í upplýsingar Heimildarinnar um aðdragandann, þ.e. falska dánartilkynninguna í Morgunblaðinu, sem tengir atburðarrásina saman. Hins vegar er vert að benda á nokkur atriði. Í fyrsta lagi er textinn greinilega klippur, sennilega vegna áskriftarmúrs, en það sem til staðar er gefur engu að síður mynd af fréttinni. Í öðru lagi er Íris nefnd fullu nafni á meðan lögreglan sjálf nefnir eingöngu „aðila"; blaðamaðurinn hefur augljóslega fengið þessar upplýsingar annars staðar frá, en það kemur ekki skýrt fram hvort þetta byggist á heimildum Heimildarinnar eða öðru. Nafngreining grunaðra er alltaf viðkvæm og hefði mátt útskýra betur á hvaða grundvelli hún er réttlætt. Í þriðja lagi er sjónarhorn þolenda og bakgrunnsupplýsinga um málið mjög takmarkað í þeim texta sem er til staðar, þótt ljóst sé að greinin sé stutt fréttaflutningur af yfirstandandi atburðum. Engin merki eru um pólitískt halla í framsetningu.