Mun fleiri teknir fyrir að gera aðra út í vændi

Kjarni fréttarinnar er traustur: tölulegar upplýsingar koma frá ríkislögreglustjóra sem svar við fyrirspurn fréttastofu, sem er gagnsæ og sannreynanleg aðferð. Hildur Sunna Pálmadóttir er nafngreind heimild með skýran faglegan bakgrunn, og beinar tilvitnanir hennar styðja bæði tölurnar og túlkun þeirra. Greinin gætir þess að setja fyrirvara við tölurnar, til dæmis að rannsókn standi enn yfir í sumum málum, sem er gott blaðamennsku-siðferði. Hins vegar hvílir fréttin alfarið á einu sjónarhorni, því lögreglan er bæði uppspretta gagna og túlkandi. Enginn utanaðkomandi sérfræðingur, fulltrúi réttindafélags eða lögfræðingur kemur að til að setja tölurnar í samhengi eða spyrja gagnrýnna spurninga, til dæmis hvort fjölgunin endurspegli raunverulega aukningu brota eða eingöngu aukið eftirlit. Hildur Sunna bendir reyndar sjálf á þetta síðarnefnda, en blaðamaðurinn veitir engan sjálfstæðan samanburð. Fyrirsögnin vísar til þess að „gera aðra út í vændi" en meginhluti greinarinnar fjallar um vændiskaup almennt; aðeins lokamálsgreinin fjallar sérstaklega um þá sem hafa viðurværi af vændi annarra, sem skapar smávægilegt misræmi í framsetningu. Þrátt fyrir þessa annmarka er þetta vel uppbyggð og gagnsæ frétt sem sinnir aðalhlutverki sínu sem ritstjórnarefni.