Upplýsingar um „innivistartíma“ barna hvergi að finna
Greinin varpar ljósi á eyðu í útivistarreglum barna, þ.e. að hvergi sé skilgreint hvenær börnum sé leyfilegt að fara út á morgnana. Blaðamaður vísar í opinberar reglur á Ísland.is og ræðir við nafngreindan fulltrúa samfélagslögreglu sem gefur persónulegt mat sitt. Umfjöllunin er léttur fréttaþáttur sem byggir á einum viðmælanda og opinberum gögnum.
Greinin er skapleg hugmynd, vel valin spurning sem margir foreldrar hafa velt fyrir sér. Vísað er í opinberar barnaverndarreglur á Ísland.is og blaðamaður kemst að því að skilgreining á „innivistartíma" er einungis afmörkuð í annan endann; sú athugun er sannreynanleg og vel orðuð. Nafngreindur heimildamaður, Unnar Þór Bjarnason hjá samfélagslögreglunni, veitir skemmtilegt og lífrænt viðtal sem gefur greinina kjöt á beinin. Veikleiki greinarinnar er hins vegar sá að eingöngu er rætt við einn aðila og hann er ekki í stöðu til að svara spurningunni um lagatúlkun; hann segir sjálfur að þetta sé „eitthvað fyrir alþingismann að svara". Blaðamaður hefði getað leitað til dómsmálaráðuneytisins, Barnaverndarstofu eða lögfræðings til að fá skýrari svör um hvort eyða sé í reglugerðinni eða hvort hún sé meðvituð. Umræða á samfélagsmiðlum er nefnd sem upphaf fréttarinnar en engin tilvitnun eða skjáskot er nefnt sérstaklega; slíkt er þó viðeigandi þar sem samfélagsmiðlaumræða er almenn. Framsetningin er hlutlæg og létt í tóni, án pólitísks halla. Á heildina litið er þetta ágæt frétt en skortur á fleiri heimildum dregur lítillega úr faglegu gildi hennar.
