Meiri­hluti bíður eftir greiningu í meira en ár

Greinin er fyrst og fremst endursögn á Talnabrunni embættis landlæknis, og sá uppruni er skýr; blaðamaðurinn leynir ekki upprunanum. Styrkur greinarinnar felst í því hversu nákvæmlega tölulegar upplýsingar eru settar fram: biðlistar sundurliðaðir eftir greiningarástæðu, kyni, aldri og búsetu, auk þess sem samanburður við Norðurlönd er settur í samhengi við aðferðafræðilegan fyrirvara um mismunandi gagnaöflun. Vísað er í klínískar leiðbeiningar frá 2021, stöðuskýrslu heilbrigðisráðuneytisins, úttektir Ríkisendurskoðunar, gögn umboðsmanns barna og norræna skýrslu NOMESKO; heimildir eru því margvíslegar og sannreynanlegar. Helsti veikleiki greinarinnar er að enginn viðmælandi utan opinberra stofnana kemur að orði. Raddir foreldra, fagfólks innan GMB eða klínískra sérfræðinga hefðu gefið efninu frekara líf og gert lesendum kleift að meta hvort skýringar embættisins á tilfærslu milli þjónustuaðila standist. Framsetningin er hlutlaus að mestu, en fyrirsögnin „Meirihluti bíður eftir greiningu í meira en ár" er ekki nákvæmlega sama fullyrðing og kemur fram í gögnunum; meirihlutinn á biðlista biður eftir þverfaglegu mati, ekki endilega greiningu í þrengri skilningi, og munurinn skiptir máli í þessu samhengi. Norðurlandasamanburðurinn er vel varinn með fyrirvörum, sem er til fyrirmyndar. Heilt á litið er þetta vönduð og gagnamiðuð fréttaskrif sem hefðu orðið enn sterkari ef blaðamaðurinn hefði leitað til a.m.k. eins óháðs sérfræðings til að meta niðurstöðurnar.