Uppsagnir Kviku samhliða viðbótararðgreiðslu „taktlausar en hreinskilnar“

Greinin stendur vel að verki í grundvallaratriðum: tvær aðgreinanlegar raddir, formaður stéttarfélags og forstjóri bankans, fá rúm til að koma sínum sjónarmiðum á framfæri. Ármann Þorvaldsson fær að útskýra hvers vegna engin tenging sé milli uppsagnanna og arðgreiðslunnar, og Ari Skúlason dregur ekki dul á hvernig starfsfólk upplifir stöðuna. Þetta gefur lesandanum tæki til að mynda sér skoðun. Tölulegar fullyrðingar, á borð við 10 milljarða arðgreiðsluna, 1,6 milljarða áður greidda, átján stöðugildi og 400 milljóna kostnaðarlækkun, eru rekjanlegar til tilkynningar Kviku og svara forstjórans, sem er nógu skýrt. Framsetningu fyrirsagnarinnar má þó gagnrýna lítillega: orðin „taktlausar en hreinskilnar" eru tilvitnun í Ara Skúlason, en fyrirsögnin setur þau fram sem einskonar dóm yfir atvikinu, sem gefur lesandanum ákveðna túlkun áður en hann nær að lesa sjálfan textann. Eitt veigamikið atriði vantar: enginn óháður sérfræðingur eða greiningaraðili er spurður hvort skýring forstjórans á eiginfjárstöðu og CRR3 lagasetningu standist nánari skoðun. Lesandinn verður að treysta á útskýringu bankans sjálfs á eigin fjármagnsákvörðun. Samt er þetta vel unnin dagsfrétt sem nær bæði hliðum málsins á skýran hátt.