Gervimenni valda usla hér á landi: „Ég trúi Þorgerði meira en prestinum mínum!“

Greinin er í raun endursögn á frétt Morgunblaðsins og býr til lítið sem ekkert af sjálfstæðu efni. Það er viðurkennt í textanum sjálfum, sem vísar ítrekað til blaðsins sem upprunalegs fréttaveitu. Slík endursögn er ekki endilega gölluð, en hún setur efnið í þröngan ramma: lesandinn sér aðeins það sem Morgunblaðið og Viðreisn vilja sýna. Helsta heimildin sem kemur beint til tals er Svanborg Sigmarsdóttir, framkvæmdastjóri Viðreisnar, sem fær rúmt svigrúm til að afsakast og útskýra málið frá sjónarhóli flokksins. Hún fullyrðir að reikningarnir tengist ekki flokknum og að leitað hafi verið til yfirvalda, en engin staðfesting er sótt á þær fullyrðingar frá þriðja aðila eða yfirvöldum sjálfum. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson er nefndur sem sá sem vakið hafi athygli á málinu, en engum fleiri er gefinn vettvangur; umsjónarmaður „Ég segi nei við ESB" er nefndur í óbeinu máli en ekki nafngreindur. Fyrirsögnin er sleit og notar tilvitnun úr einum falsaðra reikninganna, sem gefur skemmtilegan inngang en ýkir jafnframt umfjöllunarefnið. Greinin kemst ekki nálægt kjarnaspurningu málsins: hver stofnaði reikningana og í hvaða tilgangi? Fullyrðingin um tímalínu stofnunar reikninganna, frá nóvember til febrúar, er studd við umsjónarmann Facebook-síðunnar en ekki við sjálfstæða greiningu. Á heildina litið er þetta þunnur fréttafyrirlagi sem reiðir sig of mikið á eina heimild og endursögn annars miðils.