Hvers vegna blaktir palestínski fáninn í Gleðigöngunni?

Greinin er birt sem skoðun og höfundar eru nafngreindir; það er rétt og gagnsætt hjá ritstjórn Vísis. Metið á forsendum skoðanagreinar snýst spurningin um hvort rökin standist og hvort höfundar séu heiðarlegir í rökstuðningi sínum. Höfundar setja fram skýra siðferðilega röksemd: mannréttindi séu óskilyrt, Pride-gangan sé í eðli sínu pólitísk, og bleikþvottur Ísraels tengist hinsegin baráttu beint. Rökfærslan er innbyrðis samkvæm og vel uppbyggð. Veikleikinn felst í heimildanotkun: fullyrðingar um kerfisbundna misnotkun ísraelska hersins á hinsegin Palestínumönnum eru studdar tilvísunum í tengla ("hér, hér og hér") sem lesandi getur ekki metið í texta greinarinnar sjálfrar og eru ekki nefndir á nafn. Þá er orðið „þjóðarmorð" notað sem staðreynd án þess að gera grein fyrir að hugtakið er umdeilt í alþjóðlegri umræðu, jafnvel þótt Alþjóðadómstóllinn hafi fjallað um málið. Skoðanagrein þarf ekki að vera hlutlaus, en hún ætti að sýna lesandanum hvaðan efnislegar staðhæfingar koma. Samlíkingin við Danmörku og Ísland árið 1978 er áhugaverð sem hugsanatilraun en einfaldar flókið sögulegt samhengi verulega. Í heild er greinin þokkaleg sem baráttutexti en ef höfundar vilja sannfæra fleiri en þá sem eru sammála væri gagnlegt að vísa skýrar í heimildir.