Stefán Einar segir þáttinn valdníðslu af hálfu RÚV: „Áramótaskaupið er í sýningu allt árið um kring“

Greinin nær að gefa fjölbreyttum röddum rými: gagnrýnendur á borð við Stefán Einar Stefánsson, Sirrý Hallgrímsdóttur og Sigmund Davíð Gunnlaugsson fá verulegt pláss, en jafnframt koma fram sjónarmið þeirra sem verja þáttinn, eins og Egils Helgasonar, Sveins Andra Sveinssonar og Björgvins G. Sigurðssonar. Vilborg Ása Guðjónsdóttir, þátttakandi í umræddum þætti, fær síðasta orðið og áréttir eigin hlutleysi. Þetta er jákvætt og skapar ákveðið jafnvægi. Hins vegar er verulegur veikleiki í uppbyggingu greinarinnar. Hún er nánast alfarið samsett úr tilvitnunum af Facebook og samfélagsmiðlum, án þess að blaðamaður Vísis leggi nokkra sjálfstæða greiningu eða samhengi á borðið. Engin tilraun er gerð til að skoða hlutleysisskyldu RÚV á faglegan hátt, til dæmis með tilvísun í útvarpslög eða viðmið sem gilda um ríkisfjölmiðilinn. Fullyrðing Stefáns Einars um að RÚV þiggi „tugi milljóna í fjárstyrki frá ESB" er birt án nokkurrar skoðunar eða staðfestingar; þetta er sterk árásamátuleg fullyrðing sem hefði kallað á eftirfylgni af hálfu ritstjórnar. Fyrirsögnin byggir eingöngu á orðum eins gagnrýnanda, sem gefur greininni slagsíðu þrátt fyrir að efnið í heild sé fjölþættara. Þá er erfitt að greina hvaða ummæli eru af Facebook, hvaða eru úr beinni viðtölum Vísis og hvaða komu fram á Alþingi; heimildakeðjan er óskýr. Greinin virkar meira sem uppskera á samfélagsmiðlaathugasemdum en sjálfstæð blaðamennska.