Albert Jónsson: Viðræður Íslands við ESB yrðu einstakar í sögu sambandsins

Greinin er í eðli sínu uppskrift af hlaðvarpsviðtali þar sem einn sérfræðingur ræðir málið. Sem slík þjónar hún ákveðnu hlutverki: að kynna sjónarmið viðmælanda. Albert Jónsson er nafngreindur, starfsferill hans nefndur, og hann vísar í eigin skrif og reynslu sem undirbyggingu. Þetta er lögmæt heimild. Vandinn liggur annars staðar. Í fyrsta lagi er framsetningu blaðamannsins ábótavant. Inngangurinn fullyrðir að ESB hafi „gefið í skyn" að það sé opið fyrir varanlegum undanþágum, en í viðtalinu sjálfu dregur Albert þetta einmitt í efa og segir að ekkert „konkret" liggi fyrir. Þar skapar inngangurinn skekkta mynd sem viðtalið sjálft leiðréttir. Í öðru lagi spyr viðmælandinn aldrei gagnrýninnar spurninga; hann tekur undir fullyrðingar Alberts á borð við „þetta er alveg svoleiðis" og setur þar með spurningarnar upp sem staðfestingar fremur en sem áskoranir. Þriðja atriðið er að greinin vísar í yfirlýsingar Ursulu von der Leyen og „stækkunarstjórans" án þess að tilgreina hvaða yfirlýsingar, hvenær eða hvar þær komu fram. Lesandinn getur ekki sannreynt þessar tilvísanir. Enginn talsmaður ríkisstjórnar, utanríkismálanefndar eða fræðimanns á öðru sjónarhorni fær að tjá sig. Fyrir viðtal við einn sérfræðing er þetta þokkalegt efni, en sem fréttaefni á forsíðu undir ritstjórnarefni skortir verulega á fjölbreytni heimilda og gagnrýna framsetningu.