„Til að fá áhuga á að lesa þá verður maður að kunna það“
Umfjöllun byggð á viðtali útvarpsþáttar við nafngreindan læsisfræðing í kjölfar PISA-niðurstaðna. Heimildin er skýr og fagleg, en aðeins ein rödd kemst að og nokkrar afdráttarlausar fullyrðingar um menntakerfið fá að standa óáreittar.
Heimildin er skýr: Auður Soffía Björgvinsdóttir er nafngreind, starfsheiti og stofnun fylgja, og efnið kemur úr viðtali í eigin útvarpsþætti miðilsins. Það er heiðarleg sagnfærsla og lykiltalan, að 44 prósent íslenskra barna búi ekki yfir grunnhæfni í lesskilningi, er tengd við kynningu PISA-niðurstaðna daginn áður. Sannreynanlegt í grunninn.
Þyngri er sú fullyrðing að kennarar séu settir í lestrarkennslu í yngstu bekkjum án þess að hafa lært að kenna lestur. Þetta er beinskeytt gagnrýni á starfsstétt og menntun kennara, og hún fer óáreitt í gegn. Kennarasamband Íslands, Menntavísindasvið eða ráðuneytið hefðu getað svarað í einni málsgrein. Sama gildir um biðina eftir talmeinafræðingum og skort á leikskólakennurum: hvort tveggja er kunnuglegt úr umræðunni en engin gögn eða tölur fylgja í fréttinni sjálfri.
Framsetningin hallar að því sjónarmiði viðmælandans að ábyrgðin liggi hjá kerfinu fremur en heimilunum, án þess að það sé merkt sem túlkun. Viðtalsformið réttlætir eina rödd að hluta, en þegar viðfangsefnið er umdeilt hefði mátt leita mótvægis.
