Nýr sérskóli ekki nóg til að bregðast við úrræðaleysi

Greinin er birt sem ritstjórnarefni en les meira eins og hagsmunagrein þar sem ein rödd, Stefanía Hulda Marteinsdóttir hjá Einhverfusamtökunum, ræður lögum og lofum frá upphafi til enda. Tölulegar staðhæfingar um fjölda barna utan úrræða og fjölda nemenda í Klettaskóla virðast styðjast við skýrslu HLH, sem er nafngreind og þar með sannreynanleg að hluta. Það er styrkur. Hins vegar er meginveikleikinn augljós: sveitarfélögin, sem eru aðalviðfangsefni gagnrýninnar, fá hvergi orð. Skýrslan er kölluð „áfellisdómur" og „aðgerðaleysi" er ítrekað nefnt, en enginn fulltrúi SSH, Reykjavíkurborgar eða annarra sveitarfélaga er beðinn um viðbrögð. Viljayfirlýsing sveitarfélaga er nefnd í einni setningu, án þess að sjónarhorn þeirra sé kynnt frekar. Þar með stendur röð alvarlegra ásakana án mótvægis. Einnig má nefna að framsetning fyrirsagnarinnar gefur til kynna hlutlaust mat á stöðunni, en efnislega er greinin nær eingöngu vettvangur fyrir sjónarmið eins hagsmunaaðila. Blaðamaður hefði getað styrkt fréttina verulega með einu símtali til viðkomandi sveitarfélaga eða ráðuneytis.