Segir ákveðna aðila hafa farið langt yfir öll mörk

Greinin er í raun endursögn á einni Facebook-færslu eins manns, birt sem frétt. Ragnar Sigurðsson fær rúman vettvang til að lýsa sér sem þolanda ósanngjarnra árása, fullyrða að ásakanir í hans garð séu „augljós þvæla" og ljúka síðan á kosningaskeyti Sjálfstæðisflokksins. Enginn þeirra „ákveðnu aðila" sem hann vísar til er nefndur á nafn, beðinn um viðbrögð eða gefinn tækifæri til að setja fram sína hlið. Þetta er grundvallarveikleiki; fréttin veitir einum frambjóðanda nánast óhindraðan aðgang að miðlinum rétt fyrir kosningar, án gagnrýninnar spurninga eða mótvægis. Blaðamaðurinn bætir við stuttri pólitískri bakgrunnsspurningu um meirihluta í Fjarðabyggð, sem er gott, en sú setning breytir ekki þeirri staðreynd að fréttaverðmæti greinarinnar er nánast ekkert umfram það sem lesandinn gæti séð sjálfur á Facebook-síðu Ragnars. Engin sjálfstæð heimild, ekkert úrvinnsluvirði. Fyrir fréttaflokk er þetta of nálægt óunnnu kosningaefni til að standast ásættanlega kröfu um ritstjórnarlega meðhöndlun.