„Ekki Bandero að þakka að ekki urðu slys á fólki“

Greinin er í raun viðtal við Hönnu Katrínu Friðriksson atvinnuvegaráðherra, en hún er birt sem ritstjórnarefni, ekki sem skoðun eða pistill. Það er verulegt vandamál, því framsetningin gefur lesandanum til kynna hlutlausa fréttamiðlun, en raddflóran er algjörlega einsleit. Ráðherra fær rúmt svigrúm til að lýsa aðgerðum samtakanna sem „algjörlega óboðlegum" og fullyrða að ekki sé þeim að þakka að slys hafi ekki orðið á fólki, en enginn fulltrúi samtakanna eða skipverjanna fær að svara þessum ásökunum. Ekkert er rætt við sjálfstæðan sérfræðing um réttarstöðu skipverjanna eða alþjóðlegan rétt. Staðhæfing um að hátt í 30 langreyðar hafi verið veiddar í sumar kemur án tilvísunar í gögn, þótt hún gæti verið staðfest hjá Fiskistofu eða Hafrannsóknastofnun. Upplýsingar um brottvísun og aðstæður skipverjanna virðast koma frá embætti ríkislögreglustjóra, sem er eðlileg heimild. Gallinn er ekki skortur á heimildum heldur algjört ójafnvægi: frétt sem byggist á einum ráðherra, án gagnrýninna spurninga um fullyrðingar hennar, er nær ófrávíkjanlega einhliða. Sérstakt er að blaðamaðurinn virðist samþykkja forsendur ráðherra í spurningum sínum, til dæmis „Þetta er engu að síður lögleg atvinnugrein" sem formúlering á spurningu. Slíkt dregur úr trúverðugleika fréttarinnar sem hlutlausrar umfjöllunar.