Aðförin gegn landsbyggðinni
Sveitarstjóri Grímsnes- og Grafningshrepps gagnrýnir niðurskurð á landsbyggðarstrætó í uppsveitum Árnessýslu og fyrirhugaðar álögur á borð við kílómetragjald, virðisaukaskatt á baðlón og náttúrupassa. Hún telur samanlögð áhrif þeirra skaðleg fyrir íbúa, ferðaþjónustu og uppbyggingu sveitarfélaga og krefst samráðs og fyrirsjáanleika af hálfu ríkisins.
Fyrirsögnin lofar „aðför“, en rökin sem fylgja eru hófstilltari en orðavalið. Þetta er skoðanagrein sveitarstjóra og hagsmunir hennar eru gefnir upp með skýrum hætti, sem er til fyrirmyndar. Hún byrjar á áþreifanlegu dæmi: strætóleið sem skorin var niður í tvær ferðir á virkum dögum. Hún nefnir líka tilteknar aðgerðir með nafni og viðurkennir að hver ráðherra kunni að hafa sín rök.
Þar endar þó viðleitnin til að mæta mótrökum. Þau rök eru hvergi rakin. Kílómetragjald er kallað „hækkun skatta“ án þess að lesandinn fái að vita hvort það leysi af hólmi önnur gjöld. Hvergi kemur fram hver tók ákvörðunina um strætóleiðina, en hún er samt felld undir „aðför ríkisvaldsins“.
Veikasti hlekkurinn er fjarvera talna. Fullyrt er að áhrifin séu „augljós og hreint og beint skaðleg“, en engin áætlun um kostnað, farþegafjölda eða tekjur ferðaþjónustu fylgir. Sveitarstjóri hefur aðgang að slíkum gögnum, og vísað er til fjölda umsagna sem hefðu getað lagt þau til. Lokaorðin, „Henni verður mætt af hörku“, magna upp tóninn frekar en röksemdina.
